Geval is een grammaticale categorie waarvan de waarde de grammaticale functie van een zelfstandig naamwoord of voornaamwoord in een zin, bijzin of zin weergeeft. In sommige talen nemen zelfstandige naamwoorden, voornaamwoorden en hun modifiers verschillende verbogen vormen aan, afhankelijk van de naamval waarin ze staan. Het Engels heeft zijn systeem van naamvallen grotendeels verloren, hoewel onderscheid in naamvallen nog steeds te zien is bij de persoonlijke voornaamwoorden: vormen als ik, hij en wij worden gebruikt in de rol van onderwerp (\"I kicked the ball\"), terwijl vormen als ik, hij en wij worden gebruikt in de rol van voorwerp (\"John kicked me\"). Talen zoals Oudgrieks, Latijn, Sanskriet, Tamil, Russisch, Pools, Kroatisch, Servisch, Tsjechisch, Slowaaks en Fins hebben uitgebreide hoofdletter systemen, waarbij zelfstandige naamwoorden, voornaamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en determinatoren allemaal verbuigen (meestal door middel van verschillende achtervoegsels) om hun hoofdletter aan te geven. Een taal kan een aantal verschillende naamvallen hebben (Latijn en Russisch hebben er elk minstens zes; Pools, Tsjechisch, Kroatisch en Servisch hebben er 7; Fins heeft er 15). Veel voorkomende gevallen zijn nominatief, accusatief, datief en genitief. Een rol die in een van deze talen wordt aangeduid met een naamval, wordt in het Engels vaak aangeduid met een voorzetsel. Bijvoorbeeld, het Engelse voorzetsel met (zijn) voet (zoals in \"John schopte de bal met zijn voet\") kan in het Russisch worden weergegeven met een enkel zelfstandig naamwoord in de instrumentele zaak, of in het Oudgrieks als \u03c4\u1ff7 \u03c0\u03bf\u03b4\u03af t\u014di podi, wat \"de voet\" betekent, waarbij beide woorden (het bepaald lidwoord en het zelfstandig naamwoord \u03c0\u03bf\u03cd\u03c2 pous, \"voet\") veranderen in de datiefvorm. Als een taal evolueert, kunnen naamvallen samensmelten (bijvoorbeeld in het Oudgrieks zijn genitief en ablatief samengesmolten tot genitief), een fenomeen dat formeel syncretisme wordt genoemd. Meer formeel worden naamvallen gedefinieerd als \"een systeem om afhankelijke zelfstandige naamwoorden te markeren voor het type relatie dat ze hebben met hun hoofd\". Gevallen moeten onderscheiden worden van thematische rollen zoals agent en pati\u00ebnt. Ze zijn vaak nauw verwant, en in talen zoals het Latijn hebben verschillende thematische rollen een geassocieerde naamval, maar naamvallen zijn een morfologisch begrip, terwijl thematische rollen een semantisch begrip zijn. Talen met naamvallen hebben vaak een vrije woordvolgorde, omdat thematische rollen niet gemarkeerd hoeven te worden door een positie in de zin.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Case is a grammatical category whose value reflects the grammatical function performed by a noun or pronoun in a phrase, clause, or sentence. In some languages, nouns, pronouns and their modifiers take different inflected forms depending on what case they are in. English has largely lost its case system, although case distinctions can still be […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"wl_entities_gutenberg":"","footnotes":""},"categories":[],"wl_entity_type":[39],"class_list":["post-16667","entity","type-entity","status-publish","hentry","wl_entity_type-thing"],"acf":[],"yoast_head":"\n