Een klant (ook bekend als klant, koper of aankoper) is de ontvanger van een goed, dienst, product of idee, verkregen van een verkoper, verkoper of leverancier tegen een geldelijke of andere waardevolle vergoeding. Klanten worden over het algemeen ingedeeld in twee soorten: Een intermediaire klant of handelsklant (informeler: "de handel") die een dealer is die goederen koopt voor wederverkoop. Een eindklant die de gekochte goederen op zijn beurt niet doorverkoopt, maar ze doorgeeft aan de consument of zelf de consument is. Een klant kan al dan niet ook een consument zijn, maar de twee begrippen staan los van elkaar, ook al worden de termen vaak verward. Een klant koopt goederen; een consument gebruikt ze. Een eindklant kan ook een consument zijn, maar kan net zo goed iets gekocht hebben voor iemand anders om te consumeren. Een tussenklant is helemaal geen consument. De situatie is enigszins gecompliceerd omdat eindafnemers van zogenaamde industriële goederen en diensten (dit zijn entiteiten zoals overheidsinstanties, fabrikanten en onderwijs- en medische instellingen) ofwel zelf de goederen en diensten die ze kopen gebruiken, of ze verwerken in andere eindproducten, en dus technisch gezien ook consumenten zijn. Ze worden echter zelden zo genoemd, maar eerder industriële klanten of business-to-business klanten. Ook klanten die diensten kopen in plaats van goederen worden zelden consumenten genoemd. De Six Sigma-doctrine plaatst (actieve) klanten tegenover twee andere klassen van mensen: niet-klanten en niet-klanten. Terwijl klanten actief zaken hebben gedaan met een bedrijf binnen een bepaalde recente periode die afhangt van het verkochte product, zijn niet-klanten ofwel vroegere klanten die geen klant meer zijn of potentiële klanten die ervoor kiezen zaken te doen met de concurrentie, en niet-klanten zijn mensen die actief zijn in een heel ander marktsegment. Geoff Tennant, een Six Sigma consultant uit het Verenigd Koninkrijk, gebruikt de volgende analogie om het verschil uit te leggen: De klant van een supermarkt is de persoon die melk koopt bij die supermarkt; een niet-klant koopt melk bij een concurrerende supermarkt, terwijl een niet-klant helemaal geen melk koopt bij supermarkten, maar in plaats daarvan "melk aan de deur laat bezorgen op de traditionele Britse manier". Tennant categoriseert klanten ook op een andere manier, die buiten de marketinggebieden wordt gebruikt. Terwijl de tussencategorie wordt gebruikt door marketeers, marktregulatoren en economen, worden klanten in de wereld van klantenservice vaker ingedeeld in twee klassen: Een externe klant van een organisatie is een klant die niet direct verbonden is met die organisatie. Een interne klant is een klant die direct verbonden is met een organisatie en meestal (maar niet noodzakelijk) intern is. Interne klanten zijn meestal belanghebbenden, werknemers of aandeelhouders, maar de definitie omvat ook schuldeisers en externe regelgevers. Het begrip interne klant - voor de introductie waarvan externe klanten gewoon klanten waren - werd gepopulariseerd door de schrijver van kwaliteitsmanagement Joseph M. Juran, die het introduceerde in de vierde editie van zijn Handbook . Sindsdien heeft het brede ingang gevonden in de literatuur over totale kwaliteitsmanagement en servicemarketing; en de klanttevredenheid van interne klanten wordt tegenwoordig door veel organisaties erkend als een voorloper van, en voorwaarde voor, externe klanttevredenheid, waarbij auteurs zoals beweren dat serviceorganisaties die producten ontwerpen voor interne klanttevredenheid beter in staat zijn om aan de behoeften van externe klanten te voldoen. Onderzoek naar de theorie en praktijk van het managen van de interne klant gaat vandaag de dag nog steeds door in verschillende dienstverlenende sectoren.