Een indexterm, onderwerpterm, onderwerpkop of descriptor, in information retrieval, is een term die de essentie van het onderwerp van een document weergeeft. Indextermen vormen een gecontroleerde woordenlijst voor gebruik in bibliografische records. Ze vormen een integraal onderdeel van bibliografische controle, de functie waarmee bibliotheken documenten verzamelen, organiseren en verspreiden. Ze worden gebruikt als trefwoorden om documenten op te zoeken in een informatiesysteem, bijvoorbeeld een catalogus of een zoekmachine. Een populaire vorm van trefwoorden op het web zijn tags die direct zichtbaar zijn en ook door niet-experts kunnen worden toegekend. Indextermen kunnen bestaan uit een woord, zin of alfanumerieke term. Ze worden gemaakt door het analyseren van het document, ofwel handmatig met onderwerp indexering of automatisch met automatische indexering of meer geavanceerde methoden van trefwoord extractie. Indextermen kunnen uit een gecontroleerde woordenlijst komen of vrij worden toegewezen. Trefwoorden worden opgeslagen in een zoekindex. Algemene woorden zoals lidwoorden (a, an, the) en voegwoorden (and, or, but) worden niet als trefwoorden behandeld omdat dit inefficiënt is. Bijna elke Engelstalige site op het internet heeft het lidwoord "the", en dus heeft het geen zin om ernaar te zoeken. De populairste zoekmachine, Google, verwijderde stopwoorden zoals "the" en "a" een aantal jaren uit zijn indexen, maar voerde ze daarna weer in, waardoor bepaalde typen nauwkeurig zoeken weer mogelijk werden. De term "descriptor" werd in 1948 bedacht door Calvin Mooers. Het wordt met name gebruikt voor een voorkeursterm uit een thesaurus. De Simple Knowledge Organisation System-taal (SKOS) biedt een manier om indextermen uit te drukken met Resource Description Framework voor gebruik in de context van Semantic Web.