Plagiaat is het "zich wederrechtelijk toe-eigenen" en "stelen en publiceren" van de "taal, gedachten, ideeën of uitdrukkingen" van een andere auteur en de voorstelling daarvan als eigen oorspronkelijk werk. Uit het Random House Compact Unabridged Dictionary uit 1995: het gebruiken of nauwgezet nabootsen van de taal en gedachten van een andere auteur en de voorstelling daarvan als eigen oorspronkelijk werk qtd. Uit het Oxford English Dictionary: het zich wederrechtelijk toe-eigenen of ontlenen en publiceren als eigen werk van de ideeën, of de uitdrukking van de ideeën... van een ander qtd. in Lands (1999) Het idee blijft problematisch met onduidelijke definities en onduidelijke regels. Het moderne concept van plagiaat als immoreel en originaliteit als ideaal ontstond in Europa pas in de 18e eeuw, vooral met de Romantische beweging. Plagiaat wordt beschouwd als academische oneerlijkheid en een schending van de journalistieke ethiek. Er staan sancties op zoals straffen, schorsing en zelfs schorsing. Recentelijk zijn er gevallen van 'extreem plagiaat' vastgesteld in de academische wereld. Plagiaat is op zich geen misdaad, maar in de academische wereld en het bedrijfsleven is het een ernstige ethische overtreding en plagiaat kan een schending van het auteursrecht inhouden.