Het internet is een wereldwijd systeem van onderling verbonden computernetwerken die gebruik maken van de standaard internetprotocolsuite (TCP/IP) om wereldwijd enkele miljarden apparaten met elkaar te verbinden. Het is een netwerk van netwerken dat bestaat uit miljoenen private, publieke, academische, bedrijfs- en overheidsnetwerken van lokaal tot globaal bereik, verbonden door een breed scala aan elektronische, draadloze en optische netwerktechnologieën. Het internet bevat een uitgebreide reeks informatiebronnen en diensten, zoals de onderling gekoppelde hypertekstdocumenten en toepassingen van het World Wide Web (WWW), de infrastructuur ter ondersteuning van e-mail en peer-to-peer netwerken voor het delen van bestanden en telefonie. De oorsprong van het internet gaat terug tot onderzoek in opdracht van de overheid van de Verenigde Staten in de jaren '60 om robuuste, fouttolerante communicatie via computernetwerken op te bouwen. Dit werk, in combinatie met inspanningen in het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, leidde tot het belangrijkste voorlopernetwerk, het ARPANET, in de Verenigde Staten. De koppeling van regionale academische netwerken in de jaren 1980 markeert het begin van de overgang naar het moderne Internet. Vanaf het begin van de jaren 1990 maakte het netwerk een aanhoudende exponentiële groei door toen generaties institutionele, persoonlijke en mobiele computers erop werden aangesloten. De financiering van een nieuwe Amerikaanse backbone door de National Science Foundation in de jaren '80 en particuliere financiering voor andere commerciële backbones leidden tot wereldwijde deelname aan de ontwikkeling van nieuwe netwerktechnologieën en de fusie van vele netwerken. Hoewel het internet al sinds de jaren 1980 op grote schaal door de academische wereld werd gebruikt, leidde de commercialisering van wat tegen de jaren 1990 een internationaal netwerk was, tot de popularisering en integratie ervan in vrijwel elk aspect van het moderne menselijke leven. 37,9 procent van de wereldbevolking heeft het afgelopen jaar gebruik gemaakt van de diensten van het internet; meer dan 100 keer zoveel mensen als in 1995. Het internetgebruik groeide snel in het Westen vanaf het midden van de jaren 1990 tot het begin van de jaren 2000 en vanaf het einde van de jaren 1990 tot nu in de ontwikkelingslanden. In 1994 had slechts 3% van de Amerikaanse klaslokalen toegang tot het internet, tegen 2002 was dat 92%. De meeste traditionele communicatiemedia, zoals telefonie en televisie, worden hervormd of geherdefinieerd door het internet, waardoor nieuwe diensten zoals Voice over Internet Protocol (VoIP) en Internet Protocol televisie (IPTV) ontstaan. Kranten, boeken en andere gedrukte uitgaven passen zich aan de websitetechnologie aan of worden omgevormd tot blogging en webfeeds. De entertainmentindustrie, inclusief muziek, film en gaming, was aanvankelijk het snelst groeiende online segment. Het internet heeft nieuwe vormen van menselijke interactie mogelijk gemaakt en versneld via instant messaging, internetforums en sociale netwerken. Online winkelen is exponentieel gegroeid, zowel voor grote detailhandelaars als voor kleine ambachtslieden en handelaars. Business-to-business en financiële diensten op het internet beïnvloeden toeleveringsketens in hele sectoren. Het internet heeft geen gecentraliseerd bestuur, noch wat betreft technologische implementatie, noch wat betreft het beleid voor toegang en gebruik; elk deelnemend netwerk bepaalt zijn eigen beleid. Alleen de overkoepelende definities van de twee belangrijkste naamruimten op het internet, de Internet Protocol adresruimte en het Domain Name System (DNS), worden aangestuurd door een organisatie, de Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN). De technische onderbouwing en standaardisatie van de kernprotocollen is een activiteit van de Internet Engineering Task Force (IETF), een non-profitorganisatie van losjes aangesloten internationale deelnemers waarbij iedereen zich kan aansluiten door technische expertise bij te dragen.